پارک یادبود قربانیان غیرنظامی جنگ کره، طرحی است که مهندسین مشاور متین در سال ۲۰۱۸ برای یک مسابقه معماری در کره جنوبی ارائه کرده است؛ سایتی به مساحت ۱۸۰٬۰۰۰ متر مربع در بستری طبیعی بیرون از شهر. نقطه شروع طراحی پارک یادبود این بود که هیچ بنای یادبودی نمی‌تواند جنگ را به‌تمامی بازتاب دهد. یادمانی ملی برای همه قربانیان غیرنظامی را می‌توان با معماری‌ای حداقلی و رادیکال، آمیخته با نگاهی رمانتیک، و بیرون از روال روزمره فضا ساخت.
سایت، مسیرها و ورودی
زمین پروژه، محل یک گور جمعی دوران جنگ است. طرح ویژگی‌های جغرافیایی و تاریخی سایت را در خود جذب می‌کند. مجموعه از جاده مجاور در دسترس است، اما خلوت و آرامش لازم برای خانواده‌های قربانیان را نگه می‌دارد. هر کارکرد در حجمی جداگانه قرار گرفته و این حجم‌ها با مسیرهای منحنی که در دل خاکبرداری‌ها بریده شده‌اند، دو سر شرقی و غربی سایت را به هم وصل می‌کنند. ورودی اصلی حجمی است که مانند پلی با دیوارهای بلند سفید از روی جاده می‌گذرد؛ گذاری از زندگی روزمره به حافظه. جاده سواره سایت را دو بخش می‌کند و بخش کوچک‌تر، پارکینگی است که با پل به پارک می‌رسد. در ابتدای مسیر، نمادی از قطعات کوچک، هر قطعه برای یک قربانی، از زاویه‌ای مشخص گل شارون، نماد کره، را می‌سازد و نماد دیگری در انتهای شمالی سایت قرار دارد.
تالار یادبود
تالار یادبود در عریض‌ترین و مرکزی‌ترین بخش سایت و روی یکی از گورهای جمعی قرار دارد. حجم آن مکعبی است که پلانش تناسبات پرچم را دارد و هندسه آن از یک مستطیل و دو دایره ساخته شده است. نمای جنوبی بی‌بازشو است و با استخر انعکاسی جلوی آن به تناسب طلایی افقی می‌رسد؛ دو صخره در استخر، تجریدی از ترازو و عدالت‌اند. ورود از شرق و از طریق رمپی پشت این نما به لابی است. پس از لابی، به‌جز دیوارهای بیرونی، هیچ دیوار یا ستونی با زاویه قائمه نیست. در فضای یادبود، گور موجود حفظ شده، عکس‌ها روی صفحه‌های شفاف معلق قرار گرفته‌اند و بقایا در جعبه‌ها نگهداری می‌شوند. دو پله متقارن با نور از بالا و آسانسور، به زیرزمین می‌رسند.
قیف‌ها، نور و سکوت
راهرو زیرزمین با سقفی قیفی به تالار اصلی می‌رسد و دری در جنوب، به آتریومی باز باز می‌شود: فضایی پیچیده از قیف‌های همگرا و واگرا که کف آن حوضی کم‌عمق است و مسیری یک‌نفره تا صخره‌ای در میانه آب ادامه دارد. داخل بنا، تقابلی منعطف از نور و سایه است؛ ارتباط دیداری با بیرون قطع می‌شود و تنها اتاق سفید، فضای یادبود است.
گورهای دیگر سایت با دیوار و سقف شیشه‌ای محافظت می‌شوند. در برابر سکوت تالار، فضاهای خدماتی در تراز پارک امکانات متنوعی دارند؛ و کل مسیر، بازدیدکننده را به تأمل درباره زندگی و مرگ، گذشته و حال دعوت می‌کند.